• Jaki powinniśmy mieć pogląd na zło i suwerenność Boga?
• Jak pojedynczy człowiek ma traktować zło?
• Jak władza państwowa ma się rozprawiać ze złem?

Proponuję zacząć od tematu: 

Zło a suwerenność Boga 

Odpowiedz, proszę na następujące pytania („tak” lub „nie”), potem porównaj swoje odpowiedzi z moimi i przedyskutuj to z kimś. Kiedy terroryści 11 września 2001 zabili tysiące ludzi w Ameryce:

(1) Czy ktokolwiek wszedł do wieczności (do nieba lub piekła) za wcześnie?
(2) Czy terroryści zniszczyli tysiące ludzi?(
(3) Czy policja i strażacy uratowali wiele ludzi?
(4) Czy ci, którzy zginęli, byli ofiarami?
(5) Czy Bóg spowodował śmierć tysięcy ludzi (nie zezwolił na nią, ale ją spowodował)? 

[Moje odpowiedzi: 1-nie, 2-nie, 3-nie, 4-nie, 5-tak] 

Patrząc na to z pozycji suwerenności Boga, każde pytanie musielibyśmy poprzedzić wstępnym: „Z Bożej perspektywy ...”. To prowadzi często do kłopotliwych odpowiedzi, ale Biblia bywa czasami kłopotliwa. Reprezentuje ona Bożą perspektywę. Stanowisko Biblii jest takie, że 

Bóg jest wszechwładny ponad wszystkim 

Weźmy przykład z II Księgi Królewskiej 19,25, gdzie Bóg mówi: Czy nie słyszałeś? Z dawna to przygotowałem. Co ułożyłem od prastarych czasów, to teraz w czyn wprowadzam. U Izajasza 14,24 czytamy: Przysiągł Pan Zastępów mówiąc: Zaprawdę, jak umyśliłem, tak się stanie, i jak postanowiłem, tak nastąpi. Księga Apokalipsy (17,17) przedstawia akcje bezbożnych sił poprzedzające drugie przyjście Chrystusa: bo Bóg natchnął ich serca, aby wykonali Jego zamysł i to jeden zamysł wykonali - i dali Bestii królewską swą władzę, aż Boże słowa się spełnią. Musimy wyciągnąć z tego wniosek, że 

Nie ma czegoś takiego jak ofiara lub przypadek. Wszystko jest częścią Bożego celu i wszystkie Jego zamiary się spełniają. 

(Zobacz List do Rzymian 8,28-30; List do Efezjan 1,4-11; Księga Daniela 2,20-22) 

Z Bożej perspektywy to nie terroryści spowodowali zniszczenie i policja nie uratowała nikogo. Wszystko spowodował Bóg według swojego planu. Przyjrzyjmy się na przykład fragmentowi o czterech jeźdźcach Apokalipsy.I ujrzałem: oto koń trupio blady, a imię siedzącego na nim Śmierć, i Otchłań mu towarzyszyła. I dano im władzę nad czwartą częścią ziemi, by zabijali mieczem i głodem, i morem, i przez dzikie zwierzęta. (Apokalipsa 6,8).Podejrzewam, że gdybyśmy żyli w czasach, kiedy się to stanie, większość powiedziałaby: „To nie jest działanie żywego Boga. On dopuścił do tego, ale tego nie spowodował”. Według Biblii władza niszczenia została im dana przez Boga. W Księdze Apokalipsy 6 jest to powtórzone 3 razy. Kiedy Bóg pozwolił Szatanowi na zrujnowanie Hioba, powiedział mu: choć mnie nakłoniłeś do zrujnowania go, na próżno (Księga Hioba 2,3). Największym grzechem Dawida był spis ludności. W rezultacie Bóg zgładził 70.000 ludzi (II Księga Samuela 24,15). Zanim jednak się wszystko zaczęło, Jeszcze raz Pan zapłonął gniewem przeciw Izraelitom. Pobudził przeciw nim Dawida słowami: Idź i policz Izraela i Judę. Widać stąd, że Bóg wszystko zaplanował i miał to pod kontrolą. W Księdze Izajasza 45,7 Bóg mówi, o sobie: Ja tworzę światło i stwarzam ciemności, sprawiam pomyślność i stwarzam niedolę. Ja, Pan, czynię to wszystko. 

Zło i odpowiedzialność jednostki
Zastanówmy się teraz, jak powinniśmy reagować na zło jako pojedynczy ludzie. Wykonaj znów test, odpowiadając „tak” albo „nie”. Potem porównaj z moimi odpowiedziami.  

(1)   Czy powinniśmy z cierpliwością znosić tych, którzy wyrządzają nam zło, np. czy zawsze mamy nadstawiać drugi policzek?
(2)   Czy powinniśmy przebaczać ludziom   którzy nas krzywdzą i nie żałują tego, jak np. terrorystom, którzy uważają, że służą przez to Bogu?
(3)   Czy przebaczenie wymazuje wszystkie następstwa grzechu w tym życiu?
(4)   Czy przebaczenie likwiduje wszystkie konsekwencje grzechu w przyszłym życiu?
(5)  Czy powinniśmy sądzić ludzi według praw ustalonych w naszym kraju?
(6)   Czy powinniśmy sądzić ludzi według zasady „oko za oko” (=życie za życie)?
(7)   Czy powinniśmy osądzać ludzkie intencje?
(8)   Czy powinniśmy osądzać ludzkie czyny?
(9)   Czy powinniśmy unikać wszelkiego osądu?
(10) Czy powinniśmy zawsze kochać swoich wrogów i wyświadczać dobro tym, którzy bez pardonu się na nas wyżywają?
(11) Czy powinniśmy karać (oddawać) złym, tzn. oddać im to, na co zasługują?
(12) Czy powinniśmy karcić złych (sprowadzać ich na właściwą drogę)?
(13) Czy powinniśmy dyskutować ze złymi?
(14) Czy powinniśmy negocjować ze złymi?
(15) Czy powinniśmy iść ze złymi na kompromis?

Zauważcie ogromną różnicę pomiędzy odpowiedziami z pozycji jednostki a odpowiedziami z pozycji władzy. Jezus mówił o tym w Ewangelii Mateusza 5,38-39). Prawo Mojżeszowe (którego Jezus nie odrzuca) uczyło zasady „oko za oko”. Bóg uczył Noego zasady „życie za życie” (Księga Rodzaju 9,6). Jednak w Ew. Mateusza 5 Jezus rozróżnił odpowiedź pochodzącą z pozycji prawa (rządu) a podejściem jednostki. Podejrzewam, że z tego powodu nie zachęcał uczonych w Piśmie i faryzeuszy do kamienowania kobiety przyłapanej na cudzołóstwie (Ewangelia wg Jana 8,1-11). Oni nie stanowili rządu. My jako pojedynczy ludzie również.  

PYTANIA I ODPOWIEDZI 

P: Jaki powinniśmy mieć pogląd na zło i suwerenność Boga?
O: Z wiecznej perspektywy Boga wszystkie wydarzenia są częścią Jego planu. Pomimo tego, że wszyscy ludzie są źli i popełniają złe czyny (List do Rzymian 3,10-18), są jednak częścią suwerennego planu Boga. Dlatego skutki ich działań są bezsprzecznie dobrymi dziełami Boga (List do Rzymian 8,28). 

P: Jak pojedynczy człowiek ma traktować zło?
O: Niech kocha swoich wrogów, nadstawia drugi policzek i przebacza. 

P: Jak władza ma się rozprawiać ze złem?
O: Bóg ustanowił władze wraz z wprowadzeniem prawa Mojżeszowego. Generalnie jest to dobry model. Przeciwnie jednak niż jednostka, władza powinna nosić miecz i wprowadzać sprawiedliwość. 

Jednostka powinna wprowadzać dyscyplinę, nie karać.
Władza powinna karać a nie wprowadzać dyscyplinę.